Ξένες Ταινίες Με Ελληνικούς Υπότιτλους | Κριτικές & Trailers

Μια σχετικά χαμηλού προϋπολογισμού ταινία, βασισμένη πολύ στα πραγματικά γεγονότα από το “Βιβλίο του Κελς”. Οι Βίκινγκς έχουν λεηλατήσει το μοναστήρι του Λίντισφαρν, σκοτώνοντας τους περισσότερους μοναχούς. Πέρα από τα συνηθισμένα λάφυρα, οι εισβολείς επιθυμούν ένα βιβλίο — μια περίτεχνα διακοσμημένη έκδοση της Βίβλου, που θεωρείται σχεδόν ιερή.. Όποιος το κατέχει, αποκτά και μεγάλη πολιτική δύναμη στην περιοχή. Για να το προστατέψουν, οι μοναχοί του Λίντισφαρν το αναθέτουν σε δύο αδελφούς — τον νεαρό Χέρεγουορντ και τον ηλικιωμένο Άθελσταν — οι οποίοι ξεκινούν ένα επικίνδυνο ταξίδι δια ξηράς προς τη θρησκευτική κοινότητα της Ίονα. Τους συνοδεύει ο Σάξονας πολεμιστής Έθελγουλφ, και ανάμεσά τους γεννιέται ένταση ανάμεσα στη φιλειρηνική πίστη των μοναχών και τον ρεαλισμό του πολεμιστή. Καθώς η τριάδα καταδιώκεται από μια ομάδα επιδρομέων υπό την ηγεσία του αρχηγού Χάντραντα, πέφτουν πάνω σε μια νεαρή γυναίκα που έχει δεθεί ως δόλωμα για ληστές… Το αμερικανικό εξώφυλλο του DVD είναι κάπως...

Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...

Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, ο Ιάπωνας χάνει τον έλεγχο και προσπαθεί να σκοτώσει τον Scott, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από το ντότζο. Παράλληλα, μια ομάδα μυστηριωδών ανδρών σχεδιάζει μια δολοφονία, και η ταινία γεμίζει με βίαιες σκηνές και έντονη δράση. Ο Γέρος Δάσκαλος αποφασίζει να στείλει το ιερό σεντούκι των νίντζα στη Νέα Υόρκη για ασφάλεια. Όταν ο κατσούφης επιστρέφει, σκοτώνει μαθητές και τον δάσκαλο, μαθαίνοντας για το σεντούκι. Έτσι ξεκινά μια σειρά μαχών ανάμεσα σε νίντζα και οπλισμένους αντιπάλους, όπου ο Scott και η κόρη του δασκάλου παλεύουν για να επιβιώσουν. Ακολουθούν σκηνές μάχης σε καφετέρια και στο μετρό, όπου η κοπέλα τραυματίζεται σοβαρά, ενώ ο Scott εξουδετερώνει τους αντιπάλους του. Μετά τη σύλληψή τους, ο κατσούφης φτάνει στη Νέα Υόρκη, σκοτώνει αστυνομικούς και απάγει την κοπέλα. Δες και την κριτική για το Conan The Barbarian Ο Scott συμφωνεί να παραδώσει το ιερό κουτί για να τη σώσει, αλλά κρατά τα αντικείμενα μαζί του, τα οποία φορά για την τελική μάχη. Η ...

Ο Nick Pinkerton χαρακτηρίζει την εκδοχή του Marcus Nispel και του Jason Momoa πάνω στον ήρωα του Robert E. Howard ως ένα έργο χωρίς συνοχή, χωρίς βάθος και χωρίς προσωπικότητα. Η ταινία Conan the Barbarian (2011) ξεκινά με γέννηση μέσα στη μάχη. Ο μικρός Conan μεγαλώνει από τον πατέρα του, όμως βλέπει σύντομα τον θάνατό του από επιδρομείς. Μεγαλώνοντας, αναζητά εκδίκηση και συναντά την Tamara, μια γυναίκα που καταδιώκεται από τον σατανικό πολέμαρχο Khalar Zym και την μάγισσα κόρη του Marique. Θέλουν το βασιλικό της αίμα για να αποκτήσουν αθανασία. Ο Conan προσπαθεί να τους παγιδεύσει, μα η μαγεία της Marique τον σταματά. Όταν η Tamara αιχμαλωτίζεται, εισβάλλει στο φρούριό τους και τους αντιμετωπίζει σε μια τελική μάχη μέχρι θανάτου. Σε αντίθεση με την επική εκδοχή του 1982 με τον Arnold Schwarzenegger, όπου ο Conan φαινόταν να κουβαλάει τη δύναμη και την τραγικότητα του μύθου, η νέα ταινία μοιάζει άδεια. Ο Momoa είναι επιβλητικός αλλά δεν έχει το βάρος ή τη μοναδικότητα του παλιού ήρω...

Αναρωτιέμαι αν ο Aaron Eckhart φανταζόταν, όταν υποδυόταν τον Harvey Dent στο The Dark Knight, ότι θα κατέληγε να παίξει το τέρας του Φρανκενστάιν σε μια τόσο αποτυχημένη παραγωγή όπως το I, Frankenstein. Η επιλογή του φαίνεται να προέκυψε μόνο επειδή είχε ήδη υποδυθεί έναν χαρακτήρα με παραμορφωμένο πρόσωπο — τον “Two-Face”. Στην ταινία, ο Eckhart εμφανίζεται ως ένα “όμορφο” τέρας με μερικές ουλές και μαλλιά που θυμίζουν grunge μουσικό. Η ιστορία ξεκινά σαν μια τυπική εκδοχή του κλασικού έργου της Mary Shelley, μέχρι που ξαφνικά παρεμβαίνουν… δαίμονες και γκαργκόιλ.  Δες και το καινουριο Frankenstein 2025 (Κριτική) και trailer Οι δαίμονες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν το πλάσμα, αλλά εκείνο σώζεται από γκαργκόιλ που μεταμορφώνονται σε φτερωτούς πολεμιστές. Η βασίλισσά τους, Leonore, του εξηγεί την αιώνια μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από εκεί και πέρα, η ταινία βυθίζεται σε ένα υπερφυσικό χάος, όπου τίποτα δεν θυμίζει το αρχικό πνεύμα της ιστορίας. Το I, Frankenstein μοιάζει περισ...

 Κάποιοι κριτικοί συχνά υποστηρίζουν ότι οι δημιουργοί δεν πρέπει να υλοποιούν τα έργα των ονείρων τους, γιατί η πραγματικότητα σπάνια μπορεί να σταθεί στο ύψος του οράματός τους. Ο Guillermo Del Toro όμως αποδεικνύει το αντίθετο με το νέο του «Frankenstein» — μια τολμηρή, συγκινητική και οπτικά καθηλωτική επανερμηνεία του κλασικού μύθου. Αν και μεταφέρει την ιστορία στο 1857, λίγο μετά τον θάνατο της Mary Shelley, ο Del Toro παραμένει πιστός στο πνεύμα του πρωτότυπου. Η αλλαγή εποχής προσθέτει ρεαλισμό και επιτρέπει στον Victor Frankenstein (Oscar Isaac) να αξιοποιήσει πλήρως την ηλεκτρική ενέργεια, δίνοντας έτσι νέα δυναμική στη στιγμή που «ζωντανεύει» το δημιούργημά του. Η ταινία ξεκινά στο παγωμένο τοπίο της Αρκτικής, όπου δημιουργός και πλάσμα κυνηγούν ο ένας τον άλλο. Από εκεί, ο Del Toro χτίζει μια ιστορία που συνδυάζει τρόμο και συγκίνηση, προσφέροντας νέα βάθη στην ανθρώπινη πλευρά του τέρατος — κάτι που είχε ξεκινήσει ο James Whale στις ταινίες του ’30. Δες και την κριτικ...

Κατά τη γνώμη μου, η ταινία είναι μια κουραστική εμπειρία χωρίς ιδιαίτερη ανταμοιβή. Δεν ασχολούμαι μαζί της περισσότερο απ’ όσο αξίζει, αλλά κάθε φορά που τη θυμάμαι, με ξαφνιάζει το πόσοι τη θεωρούν όχι μόνο καλή, αλλά και κορυφαία — ακόμα και “μοντέρνο κλασικό” . Αυτή η εντύπωση φαίνεται να οφείλεται κυρίως στο σκοτεινό και σοκαριστικό της φινάλε, το οποίο προκαλεί έντονη συναισθηματική αντίδραση, χωρίς όμως να την κερδίζει. Τίποτα στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας δεν προετοιμάζει το έδαφος για ένα τόσο κυνικό και επιτηδευμένα σκληρό τέλος.  Είναι σαν να τελείωνε το E.T. με τους στρατιωτικούς να καταρρίπτουν το διαστημόπλοιο — θα προκαλούσε σοκ, αλλά δεν θα είχε λογική βάση. Δες και αυτή τη κριτική  Intelligence (2014) Ακόμα κι αν αγνοήσουμε το φινάλε, η ταινία συνολικά δεν προσφέρει πολλά. Ο Stephen King ποτέ δεν φημιζόταν για βαθιά ψυχολογική ανάλυση χαρακτήρων, και το σενάριο του Frank Darabont το αποδεικνύει.  Οι χαρακτήρες είναι απλοϊκοί και διχασμένοι ανάμεσα στο...