Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ninja 2009 Κριτική της Ταινίας Και Trailer (Scott Adkins)

Αφίσα ταινίας Ninja (2009) Scott Adkins

Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, ο Ιάπωνας χάνει τον έλεγχο και προσπαθεί να σκοτώσει τον Scott, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από το ντότζο. Παράλληλα, μια ομάδα μυστηριωδών ανδρών σχεδιάζει μια δολοφονία, και η ταινία γεμίζει με βίαιες σκηνές και έντονη δράση.

Ο Γέρος Δάσκαλος αποφασίζει να στείλει το ιερό σεντούκι των νίντζα στη Νέα Υόρκη για ασφάλεια. Όταν ο κατσούφης επιστρέφει, σκοτώνει μαθητές και τον δάσκαλο, μαθαίνοντας για το σεντούκι. Έτσι ξεκινά μια σειρά μαχών ανάμεσα σε νίντζα και οπλισμένους αντιπάλους, όπου ο Scott και η κόρη του δασκάλου παλεύουν για να επιβιώσουν.

Στιγμιότυπο από την ταινία Ninja (2009): πολεμιστής με στολή μέσα σε καπνό.


Ακολουθούν σκηνές μάχης σε καφετέρια και στο μετρό, όπου η κοπέλα τραυματίζεται σοβαρά, ενώ ο Scott εξουδετερώνει τους αντιπάλους του. Μετά τη σύλληψή τους, ο κατσούφης φτάνει στη Νέα Υόρκη, σκοτώνει αστυνομικούς και απάγει την κοπέλα.

Δες και την κριτική για το Conan The Barbarian

Ο Scott συμφωνεί να παραδώσει το ιερό κουτί για να τη σώσει, αλλά κρατά τα αντικείμενα μαζί του, τα οποία φορά για την τελική μάχη. Η αναμέτρηση είναι σφοδρή και ο ήρωας τελικά βγαίνει νικητής. Παρά τις αδυναμίες της, η ταινία παραμένει ευχάριστη. 

Οι σκηνές μάχης είναι προσεγμένες και καθαρές, οι κινήσεις εντυπωσιακές και η δράση κατανοητή. Αν και το σενάριο είναι απλό και οι ερμηνείες μέτριες, οι μάχες είναι δυνατές και προσφέρουν ικανοποιητική ψυχαγωγία.







Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

I, Frankenstein (2014): Όταν το τέρας ξαναζεί σε έναν πόλεμο δαιμόνων και γκαργκόιλ

Αναρωτιέμαι αν ο Aaron Eckhart φανταζόταν, όταν υποδυόταν τον Harvey Dent στο The Dark Knight, ότι θα κατέληγε να παίξει το τέρας του Φρανκενστάιν σε μια τόσο αποτυχημένη παραγωγή όπως το I, Frankenstein. Η επιλογή του φαίνεται να προέκυψε μόνο επειδή είχε ήδη υποδυθεί έναν χαρακτήρα με παραμορφωμένο πρόσωπο — τον “Two-Face”. Στην ταινία, ο Eckhart εμφανίζεται ως ένα “όμορφο” τέρας με μερικές ουλές και μαλλιά που θυμίζουν grunge μουσικό. Η ιστορία ξεκινά σαν μια τυπική εκδοχή του κλασικού έργου της Mary Shelley, μέχρι που ξαφνικά παρεμβαίνουν… δαίμονες και γκαργκόιλ.  Δες και το καινουριο Frankenstein 2025 (Κριτική) και trailer Οι δαίμονες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν το πλάσμα, αλλά εκείνο σώζεται από γκαργκόιλ που μεταμορφώνονται σε φτερωτούς πολεμιστές. Η βασίλισσά τους, Leonore, του εξηγεί την αιώνια μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από εκεί και πέρα, η ταινία βυθίζεται σε ένα υπερφυσικό χάος, όπου τίποτα δεν θυμίζει το αρχικό πνεύμα της ιστορίας. Το I, Frankenstein μοιάζει περισ...

Intelligence (2014– ) Ο μυστικός πράκτορας με το μικροτσίπ στον εγκέφαλο

 Η νέα σειρά του CBS, Intelligence, παρουσιάζει τον Josh Holloway (Lost, Mission: Impossible – Ghost Protocol) ως έναν πράκτορα με εμφυτευμένο μικροτσίπ που του χαρίζει υπερανθρώπινες ικανότητες. Η ιδέα θυμίζει μια σοβαρή εκδοχή του Chuck ή τον Άνθρωπο των Έξι Εκατομμυρίων Δολαρίων στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.  Το πρώτο επεισόδιο είναι γεμάτο επεξηγήσεις, αλλά η επιτυχία της σειράς μάλλον θα κριθεί από τη χημεία των πρωταγωνιστών της και όχι από το σενάριο, που δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο. Ο Holloway δείχνει να ταιριάζει απόλυτα στον ρόλο του αλαζονικού αλλά γοητευτικού υπερπράκτορα. Ο Gabriel Vaughn, πρώην στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων, διαθέτει ένα μικροτσίπ στον εγκέφαλό του που τον συνδέει με κάθε είδους πληροφοριακά δίκτυα. Το επεισόδιο ανοίγει στα Ιμαλάια, όπου ο Gabriel εντοπίζει μια τρομοκρατική επίθεση και ανακαλύπτει πως εμπλέκεται η σύζυγός του — πράκτορας της CIA που θεωρείται νεκρή.  Δες και την Κριτικη για το The Mist (2007) Ακολουθούν σκηνές δράσης και ...

Indiana Jones και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (2008)

Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...