Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Spider-Man Brand New Day – Νέοι εχθροί, επικίνδυνες συμμαχίες και μια απρόσμενη μετάλλαξη

Κατηγορία: Περιπέτεια Δράσης / Υπερήρωες / Ψυχολογικό Δράμα

Σκηνοθεσία: Destin Daniel Cretton

Σενάριο: Chris McKenna & Erik Sommers (βασισμένο στους χαρακτήρες των Stan Lee & Steve Ditko)

Πρωταγωνιστούν: Tom Holland, Zendaya, Jacob Batalon, Jon Bernthal, Sadie Sink, Mark Ruffalo, Tramell Tillman, Liza Colón-Zayas, Michael Mando

Μουσική: Michael Giacchino

Η ζωή μετά τη λήθη: Ένας ήρωας χωρίς ταυτότητα

Αρκετά χρόνια έχουν περάσει από τα γεγονότα του No Way Home, όταν ο Peter Parker πήρε τη σκληρή απόφαση να ζητήσει από τον Doctor Strange ένα ξόρκι που θα διέγραφε την ύπαρξή του από τη μνήμη όλων. Στο Spider-Man: Brand New Day, ο Peter (Tom Holland) είναι πλέον ένας ενήλικας που ζει σε πλήρη απομόνωση σε ένα μικρό διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη. Μη έχοντας καμία προσωπική ζωή ή σταθερή δουλειά, έχει αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον ρόλο του προστατευτικού ήρωα της πόλης. Η Νέα Υόρκη λατρεύει τον Spider-Man, καθώς η εγκληματικότητα έχει μειωθεί αισθητά, όμως κανείς δεν γνωρίζει ούτε νοιάζεται για τον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα.

Η συναισθηματική του απομόνωση αποτυπώνεται ανάγλυφα στον τρόπο που παρακολουθεί τους αγαπημένους του ανθρώπους από απόσταση. Μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, βλέπει την πρώην κοπέλα του, MJ (Zendaya), και τον καλύτερό του φίλο, Ned (Jacob Batalon), να σπουδάζουν στο M.I.T., να κάνουν νέες παρέες, να αποφοιτούν και να επιστρέφουν στη Νέα Υόρκη. Παρά τη λαχτάρα του να επανασυνδεθεί μαζί τους, η μόνη του καθημερινή επαφή είναι η αστυνομική επιθεωρητής Jean DeWolff (Liza Colón-Zayas), η οποία ανησυχεί για τα ακραία ρίσκα που αναλαμβάνει ο ήρωας.

Η απειλή του Damage Control και ο μυστηριώδης εχθρός

Η κεντρική πλοκή της ταινίας πυροδοτείται όταν μια αινιγματική απειλή βάζει στο στόχαστρο τον κυβερνητικό οργανισμό Damage Control, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον καθαρισμό και τη διαχείριση των καταστροφών που προκαλούν οι υπερήρωες. Ο διευθυντής του οργανισμού, Bill Metzger (Tramell Tillman), ζητά τη συνδρομή του Spider-Man για την αντιμετώπιση ενός εχθρού με μια τρομακτική ικανότητα: μπορεί να μεταπηδά τη συνείδησή του από το μυαλό ενός τυχαίου ανθρώπου σε κάποιον άλλον, καταλαμβάνοντας το σώμα τους σαν παράσιτο.

Ο εισβολέας αυτός χρησιμοποιεί αθώους πολίτες —αλλά και γνωστούς κακοποιούς όπως ο Scorpion (Michael Mando)— ως προσωρινά δοχεία, προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε μια απόρρητη πληροφορία με την ονομασία «V-Max». Η καταδίωξη αυτή γίνεται ιδιαίτερα εφιαλτική, καθώς κάθε περαστικός στο δρόμο μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε θανάσιμο αντίπαλο. Στο επίκεντρο αυτής της συνωμοσίας βρίσκεται ένας μυστηριώδης χαρακτήρας που υποδύεται η Sadie Sink, η οποία κουβαλά τα δικά της τραύματα και την δική της απομόνωση, αντικατοπτρίζοντας τις εσωτερικές συγκρούσεις του ίδιου του Peter.

Σωματική μετάλλαξη και βιολογικός τρόμος

Παράλληλα με την εγκληματική απειλή, ο Peter αντιμετωπίζει μια απρόσμενη εσωτερική κρίση. Η αδιάκοπη δράση και η ψυχολογική πίεση πυροδοτούν ανεξέλεγκτες ορμονικές και βιολογικές αλλαγές στο σώμα του. Το αραχνοειδές DNA αρχίζει να υπερισχύει, προκαλώντας του περίεργες σωματικές μεταλλάξεις που θυμίζουν εφηβική μετάβαση με στοιχεία σωματικού τρόμου (body horror).

Αυτές οι αλλαγές φέρνουν στο προσκήνιο νέες ικανότητες, όπως την παραγωγή φυσικού ιστού και ενισχυμένες αισθήσεις, αλλά παράλληλα απειλούν την ίδια του την ανθρώπινη υπόσταση. Για να διαχειριστεί την κατάσταση αυτή, ο Peter καταφεύγει στον Bruce Banner / The Hulk (Mark Ruffalo), αναζητώντας καθοδήγηση από έναν άνθρωπο που γνωρίζει καλά τι σημαίνει να παλεύεις με τη σκοτεινή, ανεξέλεγκτη πλευρά του εαυτού σου.

Για να διαχειριστεί την κατάσταση αυτή, ο Peter καταφεύγει στον Bruce Banner / The Hulk (Mark Ruffalo), αναζητώντας καθοδήγηση από έναν άνθρωπο που γνωρίζει καλά τι σημαίνει να παλεύεις με τη σκοτεινή, ανεξέλεγκτη πλευρά του εαυτού σου.

Απρόσμενες συμμαχίες και δυναμικές χαρακτήρων

Η ταινία ξεχωρίζει για τις φρέσκες συμμαχίες που δημιουργεί στο σύμπαν της Marvel. Η πιο ενδιαφέρουσα από αυτές είναι η σχέση του Spider-Man με τον Frank Castle, γνωστό ως The Punisher (Jon Bernthal). Ο Castle, ένας απομονωμένος και κυνικός τιμωρός που ζει σε οχυρωμένα καταφύγια, λειτουργεί ως μια ιδιότυπη, αυστηρή φιγούρα για τον Peter. Η αντίθεση ανάμεσα στον ιδεαλιστή νεαρό που προσπαθεί να μην σκοτώνει και τον αδίστακτο Punisher προσφέρει εξαιρετικές στιγμές μαύρου χιούμορ και δράσης.

Παράλληλα, οι στιγμές που ο Peter διασταυρώνεται ξανά με την MJ (Zendaya) είναι από τις πιο συγκινητικές της ταινίας. Αν και η MJ δεν θυμάται ποιος είναι, η χημεία ανάμεσά τους παραμένει ζωντανή, δημιουργώντας μια γλυκόπικρη αίσθηση καθώς εκείνη νιώθει μια ανεξέλεγκτη οικειότητα μαζί του κατά τη διάρκεια των συναντήσεών τους στους δρόμους της Νέας Υόρκης.

Σκηνοθετική προσέγγιση και αισθητική

Ο σκηνοθέτης Destin Daniel Cretton δίνει στην ταινία έναν πιο σκοτεινό, γειωμένο και ώριμο τόνο σε σχέση με τις προηγούμενες παραγωγές. Η Νέα Υόρκη παρουσιάζεται συχνά υπό συννεφιασμένο ουρανό, ενώ η μουσική επένδυση του Michael Giacchino ενισχύει τη μελαγχολία και την ένταση. Οι σκηνές μάχης είναι εξαιρετικά δυναμικές, επηρεασμένες από την ρευστότητα των σύγχρονων βιντεοπαιχνιδιών Spider-Man αλλά και από κλασικές πολεμικές τέχνες, όπως φαίνεται στις αναμετρήσεις με την εγκληματική οργάνωση The Hand.

Το Spider-Man: Brand New Day αποδεικνύει ότι η ουσία μιας σπουδαίας ιστορίας υπερηρώων βρίσκεται στον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα. Είναι μια ταινία για την απώλεια, την ευθύνη, την ανάγκη για ανθρώπινη επαφή και τη δύσκολη πορεία προς την ενηλικίωση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

I, Frankenstein (2014): Όταν το τέρας ξαναζεί σε έναν πόλεμο δαιμόνων και γκαργκόιλ

Αναρωτιέμαι αν ο Aaron Eckhart φανταζόταν, όταν υποδυόταν τον Harvey Dent στο The Dark Knight, ότι θα κατέληγε να παίξει το τέρας του Φρανκενστάιν σε μια τόσο αποτυχημένη παραγωγή όπως το I, Frankenstein. Η επιλογή του φαίνεται να προέκυψε μόνο επειδή είχε ήδη υποδυθεί έναν χαρακτήρα με παραμορφωμένο πρόσωπο — τον “Two-Face”. Στην ταινία, ο Eckhart εμφανίζεται ως ένα “όμορφο” τέρας με μερικές ουλές και μαλλιά που θυμίζουν grunge μουσικό. Η ιστορία ξεκινά σαν μια τυπική εκδοχή του κλασικού έργου της Mary Shelley, μέχρι που ξαφνικά παρεμβαίνουν… δαίμονες και γκαργκόιλ.  Δες και το καινουριο Frankenstein 2025 (Κριτική) και trailer Οι δαίμονες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν το πλάσμα, αλλά εκείνο σώζεται από γκαργκόιλ που μεταμορφώνονται σε φτερωτούς πολεμιστές. Η βασίλισσά τους, Leonore, του εξηγεί την αιώνια μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από εκεί και πέρα, η ταινία βυθίζεται σε ένα υπερφυσικό χάος, όπου τίποτα δεν θυμίζει το αρχικό πνεύμα της ιστορίας. Το I, Frankenstein μοιάζει περισ...

Intelligence (2014– ) Ο μυστικός πράκτορας με το μικροτσίπ στον εγκέφαλο

 Η νέα σειρά του CBS, Intelligence, παρουσιάζει τον Josh Holloway (Lost, Mission: Impossible – Ghost Protocol) ως έναν πράκτορα με εμφυτευμένο μικροτσίπ που του χαρίζει υπερανθρώπινες ικανότητες. Η ιδέα θυμίζει μια σοβαρή εκδοχή του Chuck ή τον Άνθρωπο των Έξι Εκατομμυρίων Δολαρίων στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.  Το πρώτο επεισόδιο είναι γεμάτο επεξηγήσεις, αλλά η επιτυχία της σειράς μάλλον θα κριθεί από τη χημεία των πρωταγωνιστών της και όχι από το σενάριο, που δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο. Ο Holloway δείχνει να ταιριάζει απόλυτα στον ρόλο του αλαζονικού αλλά γοητευτικού υπερπράκτορα. Ο Gabriel Vaughn, πρώην στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων, διαθέτει ένα μικροτσίπ στον εγκέφαλό του που τον συνδέει με κάθε είδους πληροφοριακά δίκτυα. Το επεισόδιο ανοίγει στα Ιμαλάια, όπου ο Gabriel εντοπίζει μια τρομοκρατική επίθεση και ανακαλύπτει πως εμπλέκεται η σύζυγός του — πράκτορας της CIA που θεωρείται νεκρή.  Δες και την Κριτικη για το The Mist (2007) Ακολουθούν σκηνές δράσης και ...

Guillermo Del Toro’s Frankenstein 2025 – Το όνειρο που έγινε αριστούργημα

 Κάποιοι κριτικοί συχνά υποστηρίζουν ότι οι δημιουργοί δεν πρέπει να υλοποιούν τα έργα των ονείρων τους, γιατί η πραγματικότητα σπάνια μπορεί να σταθεί στο ύψος του οράματός τους. Ο Guillermo Del Toro όμως αποδεικνύει το αντίθετο με το νέο του «Frankenstein» — μια τολμηρή, συγκινητική και οπτικά καθηλωτική επανερμηνεία του κλασικού μύθου. Αν και μεταφέρει την ιστορία στο 1857, λίγο μετά τον θάνατο της Mary Shelley, ο Del Toro παραμένει πιστός στο πνεύμα του πρωτότυπου. Η αλλαγή εποχής προσθέτει ρεαλισμό και επιτρέπει στον Victor Frankenstein (Oscar Isaac) να αξιοποιήσει πλήρως την ηλεκτρική ενέργεια, δίνοντας έτσι νέα δυναμική στη στιγμή που «ζωντανεύει» το δημιούργημά του. Η ταινία ξεκινά στο παγωμένο τοπίο της Αρκτικής, όπου δημιουργός και πλάσμα κυνηγούν ο ένας τον άλλο. Από εκεί, ο Del Toro χτίζει μια ιστορία που συνδυάζει τρόμο και συγκίνηση, προσφέροντας νέα βάθη στην ανθρώπινη πλευρά του τέρατος — κάτι που είχε ξεκινήσει ο James Whale στις ταινίες του ’30. Δες και την κριτικ...