Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Intelligence (2014– ) Ο μυστικός πράκτορας με το μικροτσίπ στον εγκέφαλο




Josh Holloway ως Gabriel Vaughn στη σειρά Intelligence του CBS




 Η νέα σειρά του CBS, Intelligence, παρουσιάζει τον Josh Holloway (Lost, Mission: Impossible – Ghost Protocol) ως έναν πράκτορα με εμφυτευμένο μικροτσίπ που του χαρίζει υπερανθρώπινες ικανότητες. Η ιδέα θυμίζει μια σοβαρή εκδοχή του Chuck ή τον Άνθρωπο των Έξι Εκατομμυρίων Δολαρίων στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή. 

Το πρώτο επεισόδιο είναι γεμάτο επεξηγήσεις, αλλά η επιτυχία της σειράς μάλλον θα κριθεί από τη χημεία των πρωταγωνιστών της και όχι από το σενάριο, που δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο. Ο Holloway δείχνει να ταιριάζει απόλυτα στον ρόλο του αλαζονικού αλλά γοητευτικού υπερπράκτορα.

Ο Gabriel Vaughn, πρώην στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων, διαθέτει ένα μικροτσίπ στον εγκέφαλό του που τον συνδέει με κάθε είδους πληροφοριακά δίκτυα. Το επεισόδιο ανοίγει στα Ιμαλάια, όπου ο Gabriel εντοπίζει μια τρομοκρατική επίθεση και ανακαλύπτει πως εμπλέκεται η σύζυγός του — πράκτορας της CIA που θεωρείται νεκρή. 

Δες και την Κριτικη για το The Mist (2007)

Ακολουθούν σκηνές δράσης και στιγμές όπου οι “δυνάμεις” του μοιάζουν να προσαρμόζονται ανάλογα με το τι βολεύει την ιστορία, όπως όταν ανοίγει μια ηλεκτρονική πόρτα μόνο με τη σκέψη του. Παρά το υπερηρωικό στοιχείο, το επεισόδιο κλείνει με δυνατές, ρεαλιστικές σκηνές κατασκοπείας.

Στις ΗΠΑ, η πράκτορας Riley Neal (Meghan Ory) στρατολογείται για να προστατεύσει τον Gabriel. Η προϊσταμένη της, Lillian Strand, εξηγεί πως πρόκειται για το πιο πολύτιμο τεχνολογικό πείραμα της χώρας: τη “σύνδεση ενός ανθρώπου απευθείας με το παγκόσμιο δίκτυο”. Ουσιαστικά, ο Gabriel είναι ένας άνθρωπος-NSA, κάτι όχι ιδιαίτερα δημοφιλές στις μέρες μας, αν και ο Holloway δίνει άλλη διάσταση στον ρόλο.

Η υπόθεση περιπλέκεται όταν ο επιστήμονας πίσω από το πρόγραμμα απάγεται από Κινέζους πράκτορες, που θέλουν να δημιουργήσουν τη δική τους “έξυπνη” κατάσκοπο. Για να μη δυσαρεστήσουν το κινεζικό κοινό, οι δημιουργοί ξεκαθαρίζουν ότι ο απαγωγέας ενεργεί μόνος του. Παράλληλα, βλέπουμε και τους τεχνικούς βοηθούς του Gabriel — τυπικούς nerd χαρακτήρες που δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα.

Η δράση κορυφώνεται στη Chinatown, με ρυθμό, hip-hop μουσική και θεαματικές σκηνές μάχης. Εκεί το Intelligence αποδεικνύεται στο στοιχείο του: μια καλογυρισμένη περιπέτεια με ένταση και σασπένς, χωρίς υπερβολικές εξηγήσεις. Ο Holloway και η Ory έχουν καλή χημεία και δίνουν ζωντάνια σε ένα σενάριο που αλλιώς θα φαινόταν επίπεδο. Η υπόθεση με τη μυστηριώδη σύζυγο του Gabriel προσθέτει συναισθηματικό βάθος, κρατώντας παράλληλα τις ερωτικές νύξεις υπό έλεγχο.

Παρά τις αδυναμίες του πρώτου επεισοδίου, η σειρά δείχνει δυνατότητες. Αν οι επόμενες ιστορίες επικεντρωθούν περισσότερο στη δράση και λιγότερο στις τεχνικές λεπτομέρειες, το Intelligence μπορεί να εξελιχθεί σε μια διασκεδαστική κατασκοπευτική περιπέτεια με γοητευτικούς πρωταγωνιστές.






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Οδύσσεια 2026 (Nolan): Πλήρης κριτική και ανάλυση της ταινίας

Η νέα ταινία η οδυσσεια 2026 , σε σκηνοθεσία και σενάριο του Christopher Nolan, αποτελεί μία από τις πιο φιλόδοξες και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενες παραγωγές της χρονιάς. Με προϋπολογισμό ύψους 250 εκατομμυρίων δολαρίων, διάρκεια που αγγίζει τα 172-173 λεπτά και σήμανση καταλληλότητας R, η Universal Pictures φέρνει στη μεγάλη οθόνη μια διαφορετική εκδοχή του κλασικού έπους. Ο Nolan επιμένει στην παραδοσιακή κινηματογράφηση, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά φυσικό φιλμ (IMAX / 70mm) για να διατηρήσει την αυθεντική εμπειρία της σκοτεινής αίθουσας, ενώ η επεξεργασία του ήχου φέρει το γνώριμο, βαρύ και έντονο στυλ του σκηνοθέτη, με τη μουσική υπόκρουση να υπογράφεται από τον Ludwig Göransson και το κομμάτι των τίτλων τέλους από τον Travis Scott. Η Αφηγηματική Δομή και η Διαχείριση του Χρόνου Πιστός στο προσωπικό του στυλ, ο Nolan, μαζί με τη μοντέρ Jennifer Lame, αποφεύγει την απλή, γραμμική εξέλιξη της ιστορίας. Η ταινία χρησιμοποιεί έναν αφηγητή (τον μουσικό Travis Scott σε ρ...

I, Frankenstein (2014): Όταν το τέρας ξαναζεί σε έναν πόλεμο δαιμόνων και γκαργκόιλ

Αναρωτιέμαι αν ο Aaron Eckhart φανταζόταν, όταν υποδυόταν τον Harvey Dent στο The Dark Knight, ότι θα κατέληγε να παίξει το τέρας του Φρανκενστάιν σε μια τόσο αποτυχημένη παραγωγή όπως το I, Frankenstein. Η επιλογή του φαίνεται να προέκυψε μόνο επειδή είχε ήδη υποδυθεί έναν χαρακτήρα με παραμορφωμένο πρόσωπο — τον “Two-Face”. Στην ταινία, ο Eckhart εμφανίζεται ως ένα “όμορφο” τέρας με μερικές ουλές και μαλλιά που θυμίζουν grunge μουσικό. Η ιστορία ξεκινά σαν μια τυπική εκδοχή του κλασικού έργου της Mary Shelley, μέχρι που ξαφνικά παρεμβαίνουν… δαίμονες και γκαργκόιλ.  Δες και το καινουριο Frankenstein 2025 (Κριτική) και trailer Οι δαίμονες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν το πλάσμα, αλλά εκείνο σώζεται από γκαργκόιλ που μεταμορφώνονται σε φτερωτούς πολεμιστές. Η βασίλισσά τους, Leonore, του εξηγεί την αιώνια μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από εκεί και πέρα, η ταινία βυθίζεται σε ένα υπερφυσικό χάος, όπου τίποτα δεν θυμίζει το αρχικό πνεύμα της ιστορίας. Το I, Frankenstein μοιάζει περισ...

Indiana Jones και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (2008)

Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...