Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης

The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης


Το Water Horse είναι μια καταπληκτική ταινία και μπορούν να την παρακολουθήσουν άνετα μικροί και μεγάλοι. Η ταινία ξεκινάει με ένα παιδάκι το οποίο έχει χάσει το μπαμπά του στον πόλεμο. Κάθεται μόνος του στη παραλία και αναπολεί τις στιγμές που έχει ζήσει με τον πατέρα του πριν φύγει. Μαζεύει κοχύλια στο κουβαδάκι του και ξαφνικά βρίσκει ένα περίργο αντικείμενο σα πέτρα το οποίο παίρνει μαζί του.

Στο εργαστήρι το οποίο του είχε αναθέσει ο πατέρας του να προσέχει προσπαθεί να δεί τι πκρύβεται μέσα στο αντικείμενο όταν ξαφνικά τον φωνάζει η μητέρα του να κοιμηθεί. Τελικά αποδικνείεται πως το αντικείμενο είνε ένα αβγό απο ένα σπάνιο είδος ζώου, το άλογο του νερού.

The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης


Την άλλη μέρα το πρωί πάει πάλι στο εργαστήρι και βλέπει πως το αβγό έχει σπάσει και απο μέσα έχει βγει το ζωάκι, το οποίο ειναι πολύ πεινασμενο και προσπαθεί να βρει να φάει. Του δίνει πατάτες και τρώει και γίνονται πολύ καλοί φίλοι.

Όμως το ζωάκι αυτο έχει την εξής ιδιαιτερότητα. Μεγαλώνει πολύ γρήγορα. Έτσι μετά από ένα καλό φαγοπότι το ζωάκι έχει γίνει σαν αγελάδα και φυσιολογικό είναι να μη μπορεί να το κρατήσει άλλο στο σπίτι του. Ετσι αποφασίζουν με την αδερφή του και τον επιστάτη του σπιτιού να το πάνε στη θάλασσα για να μπορεί να ζήσει ελεύθερο. Το ζώο τρώει ψάρια και έτσι μεγαλώνει ακόμα περισσότερο και γίνεται το γνωστό σε όλους μας τέρας του λόχνες.

Οι άνθρωποι προσπαθού να το σκοτώσουν και έτσι ξεκινάει η περιπέτεια.

 The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

I, Frankenstein (2014): Όταν το τέρας ξαναζεί σε έναν πόλεμο δαιμόνων και γκαργκόιλ

Αναρωτιέμαι αν ο Aaron Eckhart φανταζόταν, όταν υποδυόταν τον Harvey Dent στο The Dark Knight, ότι θα κατέληγε να παίξει το τέρας του Φρανκενστάιν σε μια τόσο αποτυχημένη παραγωγή όπως το I, Frankenstein. Η επιλογή του φαίνεται να προέκυψε μόνο επειδή είχε ήδη υποδυθεί έναν χαρακτήρα με παραμορφωμένο πρόσωπο — τον “Two-Face”. Στην ταινία, ο Eckhart εμφανίζεται ως ένα “όμορφο” τέρας με μερικές ουλές και μαλλιά που θυμίζουν grunge μουσικό. Η ιστορία ξεκινά σαν μια τυπική εκδοχή του κλασικού έργου της Mary Shelley, μέχρι που ξαφνικά παρεμβαίνουν… δαίμονες και γκαργκόιλ.  Δες και το καινουριο Frankenstein 2025 (Κριτική) και trailer Οι δαίμονες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν το πλάσμα, αλλά εκείνο σώζεται από γκαργκόιλ που μεταμορφώνονται σε φτερωτούς πολεμιστές. Η βασίλισσά τους, Leonore, του εξηγεί την αιώνια μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από εκεί και πέρα, η ταινία βυθίζεται σε ένα υπερφυσικό χάος, όπου τίποτα δεν θυμίζει το αρχικό πνεύμα της ιστορίας. Το I, Frankenstein μοιάζει περισ...

Intelligence (2014– ) Ο μυστικός πράκτορας με το μικροτσίπ στον εγκέφαλο

 Η νέα σειρά του CBS, Intelligence, παρουσιάζει τον Josh Holloway (Lost, Mission: Impossible – Ghost Protocol) ως έναν πράκτορα με εμφυτευμένο μικροτσίπ που του χαρίζει υπερανθρώπινες ικανότητες. Η ιδέα θυμίζει μια σοβαρή εκδοχή του Chuck ή τον Άνθρωπο των Έξι Εκατομμυρίων Δολαρίων στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.  Το πρώτο επεισόδιο είναι γεμάτο επεξηγήσεις, αλλά η επιτυχία της σειράς μάλλον θα κριθεί από τη χημεία των πρωταγωνιστών της και όχι από το σενάριο, που δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο. Ο Holloway δείχνει να ταιριάζει απόλυτα στον ρόλο του αλαζονικού αλλά γοητευτικού υπερπράκτορα. Ο Gabriel Vaughn, πρώην στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων, διαθέτει ένα μικροτσίπ στον εγκέφαλό του που τον συνδέει με κάθε είδους πληροφοριακά δίκτυα. Το επεισόδιο ανοίγει στα Ιμαλάια, όπου ο Gabriel εντοπίζει μια τρομοκρατική επίθεση και ανακαλύπτει πως εμπλέκεται η σύζυγός του — πράκτορας της CIA που θεωρείται νεκρή.  Δες και την Κριτικη για το The Mist (2007) Ακολουθούν σκηνές δράσης και ...

Indiana Jones και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (2008)

Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...