Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης

The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης


Το Water Horse είναι μια καταπληκτική ταινία και μπορούν να την παρακολουθήσουν άνετα μικροί και μεγάλοι. Η ταινία ξεκινάει με ένα παιδάκι το οποίο έχει χάσει το μπαμπά του στον πόλεμο. Κάθεται μόνος του στη παραλία και αναπολεί τις στιγμές που έχει ζήσει με τον πατέρα του πριν φύγει. Μαζεύει κοχύλια στο κουβαδάκι του και ξαφνικά βρίσκει ένα περίργο αντικείμενο σα πέτρα το οποίο παίρνει μαζί του.

Στο εργαστήρι το οποίο του είχε αναθέσει ο πατέρας του να προσέχει προσπαθεί να δεί τι πκρύβεται μέσα στο αντικείμενο όταν ξαφνικά τον φωνάζει η μητέρα του να κοιμηθεί. Τελικά αποδικνείεται πως το αντικείμενο είνε ένα αβγό απο ένα σπάνιο είδος ζώου, το άλογο του νερού.

The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης


Την άλλη μέρα το πρωί πάει πάλι στο εργαστήρι και βλέπει πως το αβγό έχει σπάσει και απο μέσα έχει βγει το ζωάκι, το οποίο ειναι πολύ πεινασμενο και προσπαθεί να βρει να φάει. Του δίνει πατάτες και τρώει και γίνονται πολύ καλοί φίλοι.

Όμως το ζωάκι αυτο έχει την εξής ιδιαιτερότητα. Μεγαλώνει πολύ γρήγορα. Έτσι μετά από ένα καλό φαγοπότι το ζωάκι έχει γίνει σαν αγελάδα και φυσιολογικό είναι να μη μπορεί να το κρατήσει άλλο στο σπίτι του. Ετσι αποφασίζουν με την αδερφή του και τον επιστάτη του σπιτιού να το πάνε στη θάλασσα για να μπορεί να ζήσει ελεύθερο. Το ζώο τρώει ψάρια και έτσι μεγαλώνει ακόμα περισσότερο και γίνεται το γνωστό σε όλους μας τέρας του λόχνες.

Οι άνθρωποι προσπαθού να το σκοτώσουν και έτσι ξεκινάει η περιπέτεια.

 The Water Horse: Legend of the Deep - Ο Μύθος Της Λίμνης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Indiana Jones και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (2008)

Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...

Deadpool 2 2018 - Μια λιγότερο φρέσκια και πιο χαοτική συνέχεια του αντιήρωα

Το “Deadpool” του 2016 ήταν αρκετά πρωτότυπο και διασκεδαστικό, αλλά το “Deadpool 2” του 2018 δεν καταφέρνει το ίδιο. Παρ’ όλα αυτά, σημείωσε μεγάλη επιτυχία και έγινε η πιο κερδοφόρα ταινία της 20th Century Fox που σχετίζεται με το σύμπαν των X-Men. Είναι εντυπωσιακό επίτευγμα για μια ταινία που ενδιαφέρεται περισσότερο να έχει βαθμολογία R παρά να αφηγηθεί μια καλή ιστορία. Το “Deadpool 2” ακολουθεί το ίδιο μοτίβο με την πρώτη ταινία. Ο σκηνοθέτης David Leitch και οι σεναριογράφοι Rhett Reese και Paul Wernick γεμίζουν την ταινία με ανώριμα αστεία, βωμολοχίες και βία μέσω CGI. Όμως αυτή τη φορά, λιγότερα αστεία πετυχαίνουν, και ο συνδυασμός χοντροκομμένου χιούμορ και αιματηρής δράσης κουράζει γρήγορα. Ο Ryan Reynolds επιστρέφει ως Wade Wilson, γνωστός και ως Deadpool, σε μια ερμηνεία σχεδόν ίδια με την πρώτη. Ο Wade και η Vanessa αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια, αλλά τα σχέδιά τους καταστρέφονται όταν μια σφαίρα από ένα πληρωμένο δολοφόνο σκοτώνει τη Vanessa. Κατά τη διάρκεια του πέν...

The Mist (2007): Όταν η ομίχλη κρύβει κάτι πιο σκοτεινό απ’ τον φόβο

Κατά τη γνώμη μου, η ταινία είναι μια κουραστική εμπειρία χωρίς ιδιαίτερη ανταμοιβή. Δεν ασχολούμαι μαζί της περισσότερο απ’ όσο αξίζει, αλλά κάθε φορά που τη θυμάμαι, με ξαφνιάζει το πόσοι τη θεωρούν όχι μόνο καλή, αλλά και κορυφαία — ακόμα και “μοντέρνο κλασικό” . Αυτή η εντύπωση φαίνεται να οφείλεται κυρίως στο σκοτεινό και σοκαριστικό της φινάλε, το οποίο προκαλεί έντονη συναισθηματική αντίδραση, χωρίς όμως να την κερδίζει. Τίποτα στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας δεν προετοιμάζει το έδαφος για ένα τόσο κυνικό και επιτηδευμένα σκληρό τέλος.  Είναι σαν να τελείωνε το E.T. με τους στρατιωτικούς να καταρρίπτουν το διαστημόπλοιο — θα προκαλούσε σοκ, αλλά δεν θα είχε λογική βάση. Δες και αυτή τη κριτική  Intelligence (2014) Ακόμα κι αν αγνοήσουμε το φινάλε, η ταινία συνολικά δεν προσφέρει πολλά. Ο Stephen King ποτέ δεν φημιζόταν για βαθιά ψυχολογική ανάλυση χαρακτήρων, και το σενάριο του Frank Darabont το αποδεικνύει.  Οι χαρακτήρες είναι απλοϊκοί και διχασμένοι ανάμεσα στο...