Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Deadpool 2 2018 - Μια λιγότερο φρέσκια και πιο χαοτική συνέχεια του αντιήρωα




Το “Deadpool” του 2016 ήταν αρκετά πρωτότυπο και διασκεδαστικό, αλλά το “Deadpool 2” του 2018 δεν καταφέρνει το ίδιο. Παρ’ όλα αυτά, σημείωσε μεγάλη επιτυχία και έγινε η πιο κερδοφόρα ταινία της 20th Century Fox που σχετίζεται με το σύμπαν των X-Men. Είναι εντυπωσιακό επίτευγμα για μια ταινία που ενδιαφέρεται περισσότερο να έχει βαθμολογία R παρά να αφηγηθεί μια καλή ιστορία.

Το “Deadpool 2” ακολουθεί το ίδιο μοτίβο με την πρώτη ταινία. Ο σκηνοθέτης David Leitch και οι σεναριογράφοι Rhett Reese και Paul Wernick γεμίζουν την ταινία με ανώριμα αστεία, βωμολοχίες και βία μέσω CGI. Όμως αυτή τη φορά, λιγότερα αστεία πετυχαίνουν, και ο συνδυασμός χοντροκομμένου χιούμορ και αιματηρής δράσης κουράζει γρήγορα.

Ο Ryan Reynolds επιστρέφει ως Wade Wilson, γνωστός και ως Deadpool, σε μια ερμηνεία σχεδόν ίδια με την πρώτη. Ο Wade και η Vanessa αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια, αλλά τα σχέδιά τους καταστρέφονται όταν μια σφαίρα από ένα πληρωμένο δολοφόνο σκοτώνει τη Vanessa.

Κατά τη διάρκεια του πένθους του, ο Wade προσπαθεί να αυτοκτονήσει, αλλά η ικανότητα επούλωσής του δεν τον αφήνει να πεθάνει. Ο Colossus τον βρίσκει και τον μεταφέρει στο αρχοντικό των X-Men, όπου τον πείθει να ενταχθεί στην ομάδα προς τιμήν της Vanessa. Αυτό τον οδηγεί στον νεαρό μεταλλαγμένο Russell, τον οποίο ο Wade υπόσχεται να προστατεύσει μετά από μερικές παράξενες εμπειρίες με το πνεύμα της νεκρής αγαπημένης του.


Ο deadpool με φωτογραφική μηχανή στα χέρια


Την ίδια στιγμή, ένας στρατιώτης από το μέλλον, ο Cable, ταξιδεύει πίσω στον χρόνο για να σκοτώσει τον Russell, για λόγους που δεν είναι τόσο πειστικοί όσο θα έπρεπε. Η ιστορία συνεχίζει με επαναλαμβανόμενα αστεία και ψηφιακές σκηνές δράσης που γίνονται κουραστικές. Οι δημιουργοί προσπαθούν να προσθέσουν μερικές συγκινητικές στιγμές, αλλά η υπερβολή και η ειρωνεία της ταινίας κάνουν δύσκολο να τις πάρεις στα σοβαρά.

Δες και την κριτική για το Κάναν Ο Βάρβαρος του 2011

Το “Deadpool 2” απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό που απολαμβάνει εύκολη και επιφανειακή ψυχαγωγία. Αν όμως κάποιος αναζητά κάτι με περισσότερη ουσία, δύσκολα θα το βρει εδώ. Οι δημιουργοί επικεντρώνονται στις ατάκες και στη βωμολοχία, παραμελώντας τη σωστή αφήγηση. 

Οι αφηγηματικές αδυναμίες καλύπτονται με αυτοσαρκασμό και χιούμορ, κάτι που στην αρχή φαίνεται έξυπνο, αλλά γρήγορα κουράζει. Οι “κακοί” είναι ελάχιστα αναπτυγμένοι και υπάρχουν κυρίως για να αυξήσουν τη δράση στο τέλος.

Ακόμη και μετά από χρόνια, το “Deadpool 2” αφήνει απορίες. Πώς μια ταινία με τόσα ελαττώματα έλαβε τόσο θετική αντιμετώπιση; Πώς μια ταινία που προβάλλει το χάος και την ασέβειά της φαίνεται τόσο προσεκτικά υπολογισμένη; Είναι φυσιολογικό κάποιοι να διασκεδάζουν, αλλά για άλλους, ούτε ο αυτοσαρκασμός ούτε το χάος αρκούν για να καλύψουν τις αδυναμίες της.

Δείτε το τρειλερ







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Οδύσσεια 2026 (Nolan): Πλήρης κριτική και ανάλυση της ταινίας

Η νέα ταινία η οδυσσεια 2026 , σε σκηνοθεσία και σενάριο του Christopher Nolan, αποτελεί μία από τις πιο φιλόδοξες και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενες παραγωγές της χρονιάς. Με προϋπολογισμό ύψους 250 εκατομμυρίων δολαρίων, διάρκεια που αγγίζει τα 172-173 λεπτά και σήμανση καταλληλότητας R, η Universal Pictures φέρνει στη μεγάλη οθόνη μια διαφορετική εκδοχή του κλασικού έπους. Ο Nolan επιμένει στην παραδοσιακή κινηματογράφηση, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά φυσικό φιλμ (IMAX / 70mm) για να διατηρήσει την αυθεντική εμπειρία της σκοτεινής αίθουσας, ενώ η επεξεργασία του ήχου φέρει το γνώριμο, βαρύ και έντονο στυλ του σκηνοθέτη, με τη μουσική υπόκρουση να υπογράφεται από τον Ludwig Göransson και το κομμάτι των τίτλων τέλους από τον Travis Scott. Η Αφηγηματική Δομή και η Διαχείριση του Χρόνου Πιστός στο προσωπικό του στυλ, ο Nolan, μαζί με τη μοντέρ Jennifer Lame, αποφεύγει την απλή, γραμμική εξέλιξη της ιστορίας. Η ταινία χρησιμοποιεί έναν αφηγητή (τον μουσικό Travis Scott σε ρ...

I, Frankenstein (2014): Όταν το τέρας ξαναζεί σε έναν πόλεμο δαιμόνων και γκαργκόιλ

Αναρωτιέμαι αν ο Aaron Eckhart φανταζόταν, όταν υποδυόταν τον Harvey Dent στο The Dark Knight, ότι θα κατέληγε να παίξει το τέρας του Φρανκενστάιν σε μια τόσο αποτυχημένη παραγωγή όπως το I, Frankenstein. Η επιλογή του φαίνεται να προέκυψε μόνο επειδή είχε ήδη υποδυθεί έναν χαρακτήρα με παραμορφωμένο πρόσωπο — τον “Two-Face”. Στην ταινία, ο Eckhart εμφανίζεται ως ένα “όμορφο” τέρας με μερικές ουλές και μαλλιά που θυμίζουν grunge μουσικό. Η ιστορία ξεκινά σαν μια τυπική εκδοχή του κλασικού έργου της Mary Shelley, μέχρι που ξαφνικά παρεμβαίνουν… δαίμονες και γκαργκόιλ.  Δες και το καινουριο Frankenstein 2025 (Κριτική) και trailer Οι δαίμονες προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν το πλάσμα, αλλά εκείνο σώζεται από γκαργκόιλ που μεταμορφώνονται σε φτερωτούς πολεμιστές. Η βασίλισσά τους, Leonore, του εξηγεί την αιώνια μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές. Από εκεί και πέρα, η ταινία βυθίζεται σε ένα υπερφυσικό χάος, όπου τίποτα δεν θυμίζει το αρχικό πνεύμα της ιστορίας. Το I, Frankenstein μοιάζει περισ...

Indiana Jones και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (2008)

Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...