Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

RoboCop (2014) CAM

Από
RoboCop (2014) CAM
 Είδος ταινίας: Action | Crime
Βαθμολογία: 6.7/10 (10,526)

Σκηνοθεσία: Jose Padilha
Σενάριο: Joshua Zetumer, Edward Neumeier, Michael Miner
Ηθοποιοί: Joel Kinnaman, Gary Oldman, Michael Keaton, Abbie Cornish
Πρεμιέρα (US): 12/02/14
Πρεμιέρα (GR): 06/02/14
Χώρα παραγωγής: USA
Υπόθεση:2028. Τη ρομποτική τεχνολογία την ελέγχει η εταιρία OmniCorp. Τα προϊόντα τους κερδίζουν πολέμους ανά τον πλανήτη και τώρα θέλουν να τα φέρουν στις πόλεις. Σε μία από αυτές το Ντιτρόιτ, ζει ο Άλεξ Μέρφι, καλός σύζυγος, στοργικός πατέρας και τίμιος αστυνομικός. Όταν σε μια επιχείρηση τραυματίζεται και τίθεται κλινικά νεκρός, η OmniCorp αναλαμβάνει να του σώσει τη ζωή. Αποτέλεσμα είναι να γίνει η βάση ενός νέου ρομπότ-αστυνομικού, με υπερδυνάμεις ικανές να αντιμετωπίσουν το συνεχώς αυξανόμενο έγκλημα. Όμως, ο άνθρωπος Μέρφι δεν έχει χαθεί τελείως πίσω από τη σιδερένια πανοπλία
δειτε το τρειλερ










http://adf.ly/1YAc35
Ετικέτες

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Indiana Jones και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου (2008)

Από GHG
Οι ταινίες του Indiana Jones, σκηνοθετημένες από τον Steven Spielberg και γραμμένες από τον George Lucas με τη βοήθεια πολλών σεναριογράφων, έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοναδικό σύμπαν — στην ουσία, το επινόησαν οι ίδιοι. Δεν μπορείς να τις συγκρίνεις με τίποτα άλλο πέρα από τις υπόλοιπες της ίδιας σειράς. Και ακόμα κι αυτό, τι θα σου προσφέρει; Αν φας τέσσερα κιλά λουκάνικα, πώς διαλέγεις ποιο ήταν το πιο νόστιμο; Μάλλον το πρώτο — μετά, η όρεξη μειώνεται.  Έτσι, καμία άλλη περιπέτεια δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το “Raiders of the Lost Ark” (1981). Όμως αν το “Crystal Skull”, ή το “Temple of Doom” (1984) ή το “Last Crusade” (1989) είχαν κυκλοφορήσει πρώτα, ίσως σήμερα να μας φαίνονταν πιο πρωτότυπες. Το “Raiders” παραμένει ένα αριστούργημα δράσης που στέκεται μόνο του, αλλά από εκεί και πέρα η σειρά ακολουθεί αναγκαστικά τη συνταγή του “ίδιου και του ίδιου”. Κι όμως, αυτό ακριβώς θέλουμε να δούμε. Το “Crystal Skull” φέρνει ξανά τους Ρώσους στο προσκήνιο ως τους κακούς της υ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Deadpool 2 2018 - Μια λιγότερο φρέσκια και πιο χαοτική συνέχεια του αντιήρωα

Από GHG
Το “Deadpool” του 2016 ήταν αρκετά πρωτότυπο και διασκεδαστικό, αλλά το “Deadpool 2” του 2018 δεν καταφέρνει το ίδιο. Παρ’ όλα αυτά, σημείωσε μεγάλη επιτυχία και έγινε η πιο κερδοφόρα ταινία της 20th Century Fox που σχετίζεται με το σύμπαν των X-Men. Είναι εντυπωσιακό επίτευγμα για μια ταινία που ενδιαφέρεται περισσότερο να έχει βαθμολογία R παρά να αφηγηθεί μια καλή ιστορία. Το “Deadpool 2” ακολουθεί το ίδιο μοτίβο με την πρώτη ταινία. Ο σκηνοθέτης David Leitch και οι σεναριογράφοι Rhett Reese και Paul Wernick γεμίζουν την ταινία με ανώριμα αστεία, βωμολοχίες και βία μέσω CGI. Όμως αυτή τη φορά, λιγότερα αστεία πετυχαίνουν, και ο συνδυασμός χοντροκομμένου χιούμορ και αιματηρής δράσης κουράζει γρήγορα. Ο Ryan Reynolds επιστρέφει ως Wade Wilson, γνωστός και ως Deadpool, σε μια ερμηνεία σχεδόν ίδια με την πρώτη. Ο Wade και η Vanessa αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια, αλλά τα σχέδιά τους καταστρέφονται όταν μια σφαίρα από ένα πληρωμένο δολοφόνο σκοτώνει τη Vanessa. Κατά τη διάρκεια του πέν...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

The Mist (2007): Όταν η ομίχλη κρύβει κάτι πιο σκοτεινό απ’ τον φόβο

Από GHG
Κατά τη γνώμη μου, η ταινία είναι μια κουραστική εμπειρία χωρίς ιδιαίτερη ανταμοιβή. Δεν ασχολούμαι μαζί της περισσότερο απ’ όσο αξίζει, αλλά κάθε φορά που τη θυμάμαι, με ξαφνιάζει το πόσοι τη θεωρούν όχι μόνο καλή, αλλά και κορυφαία — ακόμα και “μοντέρνο κλασικό” . Αυτή η εντύπωση φαίνεται να οφείλεται κυρίως στο σκοτεινό και σοκαριστικό της φινάλε, το οποίο προκαλεί έντονη συναισθηματική αντίδραση, χωρίς όμως να την κερδίζει. Τίποτα στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας δεν προετοιμάζει το έδαφος για ένα τόσο κυνικό και επιτηδευμένα σκληρό τέλος.  Είναι σαν να τελείωνε το E.T. με τους στρατιωτικούς να καταρρίπτουν το διαστημόπλοιο — θα προκαλούσε σοκ, αλλά δεν θα είχε λογική βάση. Δες και αυτή τη κριτική  Intelligence (2014) Ακόμα κι αν αγνοήσουμε το φινάλε, η ταινία συνολικά δεν προσφέρει πολλά. Ο Stephen King ποτέ δεν φημιζόταν για βαθιά ψυχολογική ανάλυση χαρακτήρων, και το σενάριο του Frank Darabont το αποδεικνύει.  Οι χαρακτήρες είναι απλοϊκοί και διχασμένοι ανάμεσα στο...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα